Od Amy cd Sorray

Popędziłyśmy konie do galopu. Gdyby nie było tak ślisko to może nawet cwałowałybyśmy lecz końskie kopyta ślizgały się po mokrej trawie. Nagle gdzieś niedaleko nas błysnęło, a zaraz potem rozległ się potężny grzmot. Przerażone konie teraz puściły się cwałem. Zaczęłam przemawiać do konia spokojnym głosem i gładzić go po szyi. Sorraya też zaczęła uspokajać swojego konia lecz oba nadal gnały dzikim cwałem. Nagle poczułam, że krok mojego konia staje się wolniejszy i bardziej nierówny. Spojrzałam w duł i zobaczyłam, że nogi Spartana zapadają się w bagno. Popatrzyłam na Nadzieję która dalej cwałowała na przód najwyraźniej ominąwszy bagno. Sorraya zobaczyła, że hucuł i ja toniemy w bagnie i jeszcze usilniej zaczęła uspokajać i nakłaniać do zwolnienia swoją klacz. Nadzieja jednak gnała dalej. W końcu zrozpaczona dziewczyna szarpnęła za wodze. Jej koń stanął dęba lecz ona mocno siedząc w siodle zawróciła go tylko w moją stronę. Ja tymczasem zmuszałam zlanego potem Spartana do wydostania się z grzęzawiska. Wałach szarpnął w panice próbując się uwolnić. Nie miałam już siły utrzymać się w siodle i zsunęłam się z grzbietu konia. Poczułam tylko jak Spartan wydostaje się na brzeg po czym zemdlałam.

( Sorraya ? )